(Een motherfucking weblog.)
In tegenstelling tot schijnbaar het merendeel van lezend Nederland vandaag de dag heb ik nog nooit een boek van Heleen van Royen tot mij genomen. Ook ben ik niet van plan om dat in de nabije toekomst nog te doen. Alle boeken van Heleen van Royen zijn namelijk, zonder uitzondering, geschreven door een vrouw. Echt waar. En boeken geschreven door vrouwen, daar doe ik niet aan, om uitermate seksistische redenen*. Als ik zo graag over de menstruatiecycli van psychotische huisvrouwen zou willen lezen, dan eh... nou, dat wil ik gewoon niet. En daar kan geen postercampagne wat aan veranderen verdomme.
Ze willen vast dat ik op bijkans elke straathoek denk: "Wrauw, wat een geile donder is die Van Royen toch met d'er zaadvragende ogen, laat ik een boek kopen!" Of iets van die strekking. Maar daar trap ik dus mooi niet in, want ik weet dat die boeken helemaal vol met lettertjes staan. Geen plaatjes te bekennen. Een fotootje op de achterflap, maar die is ongetwijfeld heel klein. Dan kan het beter gewoon bij deze foto houden. Áls ik dat zou denken hè, áls.
Desalniettemin, het heeft me op ideeën gebracht. Ik heb alleen nog een email-adres van Arnon Grunberg nodig. Iemand?
*Als God had gewild dat vrouwen als gelijkwaardig aan mannen werden beschouwd, dan had Hij ze wel baarden gegeven. Echt waar. Dat zei Hij zelf tegen me. Hij zei, met een enorm zware stem: "Frank, als Ik, God, had gewild dat vrouwen..." etc. Aardig detail: Hij verscheen aan me in een AH Excellent Steenoven Pizza Toscana. Ik acht de goddelijkheid van die dingen bij deze bewezen.
Ze willen vast dat ik op bijkans elke straathoek denk: "Wrauw, wat een geile donder is die Van Royen toch met d'er zaadvragende ogen, laat ik een boek kopen!" Of iets van die strekking. Maar daar trap ik dus mooi niet in, want ik weet dat die boeken helemaal vol met lettertjes staan. Geen plaatjes te bekennen. Een fotootje op de achterflap, maar die is ongetwijfeld heel klein. Dan kan het beter gewoon bij deze foto houden. Áls ik dat zou denken hè, áls.
Desalniettemin, het heeft me op ideeën gebracht. Ik heb alleen nog een email-adres van Arnon Grunberg nodig. Iemand?
*Als God had gewild dat vrouwen als gelijkwaardig aan mannen werden beschouwd, dan had Hij ze wel baarden gegeven. Echt waar. Dat zei Hij zelf tegen me. Hij zei, met een enorm zware stem: "Frank, als Ik, God, had gewild dat vrouwen..." etc. Aardig detail: Hij verscheen aan me in een AH Excellent Steenoven Pizza Toscana. Ik acht de goddelijkheid van die dingen bij deze bewezen.
4 Reacties op “Laat ik wat aan boekenweek doen.”
Laat een bericht achter
Al die willen te kaap'ren varen, moeten mannen met baarden zijn.
- In deze onzekere, verwarrende tijd van globale onrust en Jamie Cullum schreeuwt de wereld om echte mannen. Mannen zoals vroeger. Mannen van de oude stempel. Ruige kerels. Ruwe bonken. Mannen die vieze tweebak lusten. Die deftige pijpkens smoren. Die de walrus killen. Die dood en duivel niet duchten. Mannen als Jan, Piert, Joris en Corneel (Shout-out to my homies! Mad props yo!). PIRATEN, daar schreeuwt de wereld om. Maar dan niet van dat schorriemorrie dat tegenwoordig de Zuidoost-Aziatische wateren onveilig maakt. Nautische hangjeugd is dat, de naam piraat onwaardig. Het eerbiedwaardige ambacht genaamd piraterij is te grabbel gegooid. Schepen overvallen met speedboten en machinegeweren, zo HOORT dat toch niet? Geen greintje (=0,065 gram) stijl, wat ik je brom. Nee, in de gloriedagen, toen ging dat wel anders. En het ergste, het allerallerergste, dat is het ernstige gebrek aan gezichtsbeharing. Plundering en verkrachting is NIET okee, zonder baard. Kijk, die houten poten, haken aan de armen en ooglapjes zijn niet geheel noodzakelijk (of erg praktisch in veel gevallen). En de papegaaien en/of aapjes zijn eigenlijk ook alleen maar opsmuk. Maar zoals op menig delftsblauw toilettegeltje staat geschreven: 'Geen baard, geen piraat (en nu doortrekken geblazen)'. Het is du... STREEPJESHEMDEN! Streepjeshemden zijn ook tamelijk belangrijk. Maar... eh... ja, het punt is dus: niet het belangrijkste. Je kan op zich eventueel eigenlijk ook best wel een Guns 'n' Roses t-shirt aan, of eventueel zelfs een knetterstrak Kylie-shirt, en Gilmore Girls kijken, en een beetje huilen als de moeder van Bambi dood gaat, of Spock aan het eind van Star Trek II, ZOLANG JE BAARD MAAR IN ORDE IS. Een echte baard. Geen slap sikje. Geen kortgetrimd designerbaardje. Alleen met een volle, ruige baard, of een welgemeende poging daartoe, mag je jezelf piraat noemen. En piraten, echte piraten, DIE moeten we hebben. Dus gooi weg die Mach3 en zeg, nee brul, uit allervolste borst: "IK BEN
SPARTACUSEEN PIRAAT!"
En dat zeg ik heus allemaal niet alleen maar omdat ik een baard heb. Heus.
Of omdat ik een knetterstrak Kylie-shirt heb.
(En natúúrlijk huil ik niet bij Bambi. Dat doe ik alleen bij Star Trek II.)
Ha die Frank,
Seksist!
... maar de pizza Toscana ... woeh!
Martha
Dude, wie ís die gast...
Mocht ik ooit nog eens een groot schrijfster worden, dan ga ik net doen alsof ik je niet ken, omdat je mijn boeken dan toch niet leest. Zo.
Maar wat betreft die Pizza: Als God in een vermommingspak de aarde weer zou bezoeken, zou dat zeker als Pizza Toscana zijn. Zeker weten.
Boeken van vrouwen die ik ken lees ik wel hoor, Nynke. Zelfs als ze gaan over het bij wijze van dwangneurose uitrukken van het eigen schaamhaar. En ja, dat is echt een boek. Ik kan het zo aanwijzen. Op die plank daar links onderaan.